Lilana 的个人资料[Anali-isami] : Forever~...照片日志列表 工具 帮助

H. Lilana

职业
地点

天气

正在加载...

[Anali-isami] : Forever~memories!!

ชีวิตบ้าๆของลีน่าในหนึ่งวัน
4月8日

กระบี่~~~~~อยากไปอีก~~~~~~

" หอยเก่า  เขาตระหง่าน  ธารสวย  รวยเกาะเพาะปลูกปาล์ม  งามหาดทรายใต้ทะเลสวยสด  มรกตอันดามัน "
เห็นด้วยมากๆ ไปครั้งแรกแล้วประทับใจจริงๆ
เราชอบวิวเทือกเขาภาคใต้นะ มันสวยดีอ่ะ ไม่เหมือนพวกเขาในภาคเหนือ
 อีกอย่างเราว่าเราชอบป่าพรุด้วยล่ะมั้ง พวกโกงกางไรพวกเนี้ย
 
วันแรกไปเที่ยวธารน้ำตกร้อน ขอบอกว่าใครชอบ Onsen ล่ะก็ที่นี่สุดยอดดดดดดด
น้ำร้อนกำลังสบายไม่ต้องตากแดด แชน้ำร้อนเสร็จมีน้ำเญ้นให้แช่(เป็นธารสายตื้นๆอ่ะ)
ต่อมาก้ไปสระมรกต เอ่อ สิ่งที่เข้ามาในหัวแวบแรกที่ได้เห็นคือ
สวยสยาม มันคือสวนสยาม มันคือสระว่ายนำ แต่สวยมากอีกนั่นแหละ น้ำไม่ค่อยลึก และใสมากด้วย
ด้านบนเป้นน้ำตกแบบทางลาดลงมาอ่ะ (แทบเล่นไม้ลืนได้) ด้านบนสุดเป้นป่าพรุมีไม้พวกโกงกางไรทำนองนี้อ่ะ
บรรยากาศทำให้นึกถึงพีวี I For You มากๆ
เป้นวันที่อาหารอร่อยใช้ได้(อาหารแนวใต้ทั้งนั้น)
ตอนเย็นแวะไปวัดถ้ำเสือ เค้าบอกว่าต้องปีนบันได้ขึ้นไป พันกว่าขั้น(ได้ยินแค่นั้นเลิกคืดจะปีนเลย)
 
วันที่ต่อมาไปทัวร์ดำน้ำสีเกาะ เกาะไก่ เกาะปอดะ แล้วก้เกาะไรไม่รู้อีกสองเกาะ
มีเกาะนึงมีถ้ำเรียบริมฝั่งเกาะไปเรือยๆเสียดายไปม่มีเวลาปีนไปจนสุด
น้ำทะเลใส ไปดูทะเลแหวกด้วย(แต่มันไม่แหวกหว่ะช่วงนั้น)
ไปดูประการังกับพวกปลา มีปลาแปลกๆเยอะดี แต่เสียดายที่เห็นแต่ซากประการังอ่ะ(โดนสึนามิพัดพังหมด)
เห้นเค้าบอกว่าประการังสวยเหลือแค่ที่ เกาะพีพี อ่ะ
 
วันสุดท้ายไปพายเรียคายัค
โปรแกรมนี้แนะนำอย่างยิ่งสำหรับคนชอบลองของใหม่ รับรองสนุกมากๆ
แต่มันก้นับว่าถึกหน่อยใครแรงแขนไม่ค่อยดีกลับมาก็อาจปวดแขนได้(แต่เราไม่เป้นหว่ะ)
พายไปเที่ยวในป่าโกงกาง มีลิงโดขึ้นเรือด้วย(เคยเห้นลิงว่ายน้ำมะ น่ารักอ่ะ)
แล้วก็พายข้ามทะเลสาบ
แบบว่าเรือพายง่ายกว่าที่คิดเยอะอ่ะ (จับพายปุ๊บพายเป็นเลย)
มีสองแบบให้เลือก แบบเต็มวันกับแบบครึ่งวัน ครั้งนี้เราไปแบบครึ่งวันเลยไปไม่ถึงคลองสองน้ำ
เสียดายๆ เค้าบอกว่าคลองสองน้ำสวยกว่าน้ำมากๆ คราวหน้าเราต้องไปให้ได้
 
ที่เล่ามาก็กิจกรรมกลางวันอ่ะนะ ส่วนกลางคืนก็จั่ว(ใช้เงินเกมเศรษฐีเล่น) โคตรมันส์
ส่วนกิจกรรมบนรถคือดูหนัง(มังกรหยกภาคสองดูจบเกือบจบภาคเลย)
อาหารทะเลยอร่อยใช้ได้ โดยเฉพาะวันสุดท้าย แต่ก้ยังมีหลายๆอย่างยังไม่ได้กิน
 
งืมมมม อยากไปกระบี่อีกจัง~~~~~~(อัพรูปแล้วนะไปดูได้)
3月30日

งานปัจฉิมที่รอคอย....

ปัจฉิมซะที...เป็นปัจฉิมที่ช้ามากก แต่ก็นับว่าประทับใจใช้ได้
ถึงจะรู้สึกว่าได้ถ่ายรูปไม่สะใจที่ต้องการก็เหอะ(อุตส่าห์เอากล้องมาถ่ายกลางคืน)
น้องๆทำได้ดีประทับใจๆ แต่แบบว่าไอช่วงแนะแนวนี่ก้นิดนึงอ่ะนะ
แต่ชอบแฟนพันธุ์แท้อ่ะ ถูกใจๆๆๆโดนมากกกก
อืม...แล้วก็แปรเทียนก็สวยดี (ไปดูรูปในสเปสนี้ได้)
ชอบอ่ะ แต่ทำไมมีคนถ่ายรูปใช้แฟรชกันเยอะจัง
ทั้งที่ก้น่าจะรูปนี่นาว่าใช้แฟรชแล้วรุปไม่สวย
ถ่ายมาเดียวก็ลบทิ้งอยู่ดี (จริงมั้ย)
อีกอย่างมันรบกวนคนอื่นมากๆอ่ะ(เราค่อนข้างไม่ชอบแสงแฟรชมากๆ)
ถึงจะบอกว่าไม่ค่อยได้ถ่ายรูป แต่ล่อไป 188 ภาพนี่ก็ -"-
คิดถูกที่เอาขากล้องไปไม่งั้นคงไม่มีรูปตัวเอง
จะให้เอากล้องเล้กไปก็ไม่ชอบแฮะของเรามันละเอียดแค่ 1.3 ล้านเองอ่ะ
ทนหนักหน่อยแต่คุ้มค่า (ใครบางคน>>ไม่หนักหน่อยแล้วโว้ยไอ้ถึก)
 
ขอบคุณทุกๆคนนะ(ที่ยอมให้เราลากไปถ่ายรูป)
ขอบคุณน้องๆที่จัดงาน
ขอบคุณน้องแพร ไอ้น้องเลิฟ ของขวัญเธอน่ารักมากกกก(ได้ข่าวว่าโดนคนรุมทึ้งอยู่)
ขอบคุณห้อง 75 ที่ยังอุตส่าห์มากันครบ(ใครจะไม่มาวะ)
สุดท้าย
ของคุณแกมากตาแกวง 
สำหรับทุกๆเรื่อง
 (และหลายๆเรื่องที่เรายังไม่เคลียร์แต่แกยังอุตส่าห์ทนฟังกรูบ่นทุกวันได้)
แล้วเจอกัน
(อ้อ เน้น ห้ามทำมันหายนะ ไม่งั้นจะสาปให้เป็นกอลัมเลย ไม่ได้พูดเล่นแต่อันนี้เราหวงจริงนะ)
 
สำหรับเพื่อนๆทุกคนที่ได้อ่าน เราอยากบอกว่า 
เราไม่ชอบคำว่า "ตลอดไป" และเราก็ไม่ชอบคำว่า "ไม่มีวันลืม"
เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเรากำลังโกหก เรากำลังพยายามหลอกตัวเอง
ไม่มีใครจะรู้ได้เลยว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร 
คนเราสามารถลืมความทรงจำที่มีค่าที่สุดได้ เมื่อกาลเวลาพัดพาเอามันไปท่ามกลางความวุ่นวายของเรื่องรอบตัว
แม้จะพยายามจะจำมันแค่ไหน ยิ่งเวลาผ่านไปนานเข้าความทรงจำใหม่ๆก็เข้ามา
ความทรงจำเก่าๆมันก็เลือนลางจนลบเลือนไป (อย่างน้อยมันก็เกิดขึ้นกับเรา)
 
อันนี้ความคิดเราคนเดียวนะไม่ได้ว่าหรือตำหนิใครทั้งสิ้น
เรารู้สึกว่าการที่จะบอกกับใครว่า
 "เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะ" "รักแกตลอดไป" "ไม่วันลืมกัน"
มันยากอ่ะ มันเหมือนกับว่าเราต้องทำให้ได้แบบนั้น
แต่จริงๆแล้วพอแต่ละคนแยกไปตามทางก็ยิ่งห่างกันขึ้นทุกทีๆ
เราจึงไม่เคยคิดจะใช้คำพวกนี้เลย สิ่งเดียวที่เราให้กับเพื่อนๆทุกคนได้
คือขอให้พวกแกโชคดี สำเร็จในสิ่งที่หวัง แล้วก็อย่าท้อ
 
แต่ทั้งหหมดที่เราพูดมาเราไม่ได้หมายความว่า "ลืม" ในที่นี้เนี่ย
คือลืมแบบลบทิ้งไปเลยนะ เราหมายถึงลืมแบบลืมอ่ะ ก็แค่ลืมไป
แต่อยู่ๆวันนึงอาจจะนึกออกขึ้นมาซะงั้น
เหมือนของที่ทำหายในห้องอ่ะ
หายยังไงบางทีก็ไม่เจอ พอปล่อยๆไปมันก็เจอเองซะงั้น
อย่างบางทีนั่งเฉยๆก็ดันนึกเรื่องสมัยเด็กที่ลืมไปแล้วออก
แล้วก้มานั่งคิดว่าจริงๆแล้วแล้วมีความทรงจำแบบนั้นอยู่เหรอเนี่ย
ลืมไปได้ยังไงกัน ทั้งๆที่ตอนนั้นบอกตัวเองว่าจะไม่ยอมลืมเด็จขาด(บ่นอะไรอยู่เนี่ย)
 
ส่วนที่ว่าตลอดไปนั้น มันไม่มีความแน่นอนเอาซะเลย
สิ่งที่เรามั่นใจตัวเองว่าทำได้อย่างแน่นอนคือ
เราจะเป็นเพื่อนกันนานที่สุดเท่าที่มันเป็นไปได้
แล้วก็เราจะเป้นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่เราทำได้
เราจะพยายามช่วยมากที่สุดเท่าที่เราทำได้เช่นกัน
สังเกตุว่าเราจะเติม"เท่าที่เป็นไปได้" ไว้ทุกอัน
นี่เป็นคำพูดที่เราพูดจากใจจริงที่สุด
เราไม่อยากจะทำให้ทุกคนเมื่อมองย้อนกลับมาแล้วรู้สึกว่าเราผิดคำพูด
 
ไม่ว่าจะอะไรก็ตามขอให้รู้ไว้ว่าพวกแกไว้ใจเราได้
เราอาจไม่ใช่ที่ปรึกษา หรือนักแก้ปัญหาที่ดีแต่เราก็ยินดีที่จะช่วย
การลืมก็เหมือนการเก็บรักษาที่ยอดเยี่ยมวิธีหนึ่ง...
เพราะเมื่อเราค้นเจออีกครั้งมันทำให้รู้สึกดีใจยิ่งกว่าทุกๆครั้งที่นึกถึง
เพียง ลืม ไปบ้างมันไม่ผิดหรอก...ขอแค่อย่าลบเลือนหายไปก็พอแล้ว....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3月26日

ลีน่ากับเศษเสี้ยวของงานพรอม(และอื่นๆ)

ถึงจะเสียดายนิดๆที่ไม่ได้อยู่งานพรอมจนจบงาน แต่ก้นับว่าคุ้มเงินเจ็ดร้อยล่ะ(มั้ง)

เป็นวันที่เหนื่อยมากๆเพราะเราต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า ทั้งๆที่นอนตีสอง(แล้วใครใช้แกนอนดึกล่ะ) ไปเชงเม้งน่ะ

อากาศที่สระบุรีร้อนมากๆ (แดดเผาหมาเลยล่ะ) กลับมาถึงบ้านราวๆบ่ายสองรีบแจ้นไปอาบน้ำ+ไปร้านทำผม
เพื่นงานนี้เราอุตส่าห์ยอมเสียตังตัดผมรวมสองภายในเวลาไม่ถึงเดือนเชียวนะ(แล้วแกไม่ตัดให้มันได้ตั้งแต่แรกฟะ)
ชุดเราได้มาจากจตุจักรทั้งชุด เพราะเลือกชุดโยใช้คอนเสปที่ว่า สามารถใส่ไปเดินข้างนอกโดยชาวบ้านไม่มองเป้นตัวประหลาดได้
เสื้อเชิ้ตขาวร้อยเก้าเก้า กระโปรงสี่ร้อย ไทด์ร้อยหกสิบ รองเท้ายืม แต่งหน้าฟรี ทำผมร้อยยี่สิบ
รวมๆแล้วเสียค่าแต่งตัวไปแปดร้อยเจ็ดสิบเก้า (ทำหยั่งกับใบ้เลขแทงหวย) ก็นับว่าถูกล่ะมั้ง
เพราะอยากแต่งหน้าฟรี เราเลยต้องมาสยามตั้งแต่สี่โมงเย็น (มาหาเจ้บีให้แต่งหน้าให้) แล้วเนื่องจากอากาสร้อนก็เลยเสร็จ Iberry ซะงั้น
ไปถึงไฮแอดราวๆห้าโมงครึ่งได้ คนมาเยอะแล้วเหมือนกัน เจอแป้งกับเบลล์ก่อน แป้งสวยมากกก เราพูดจริงนะ เบลลืด้วยย (มีแต่คนแต่งdress ทั้งนั้นจริงๆด้วย)
พี่บุ๊คก็...เอ่อ...เอาเหอะ ก็ดูดี(มั้ง) เฮียแกเล่นทักว่าชุดเราหยั่งกับจะไปงานคอสเพลย์(เอ่อก็จริงอ่ะนะ แต่เรามได้ตั้งใจให้มันไปคล้ายนานะซะหน่อย)
พอหกโมงเศษๆเค้าก็เริ่มไล่ให้เข้าไปให้งานกันให้หมด
งานจัดออกมาดูดีทีเดียวล่ะ อาหารอร่อย(นี่สำคัญมาก) กินไปถ่ายรูปไปนี่ขนาดว่าอยู่แปบเดียวไม่ค่อยได้ถ่ายรูปใครยังล่อเข้าไปตังหกสิบกว่ารูป ^^''
ส่วนเรื่องบรรยากาศในงานนี่ดูรูปเอาดีกว่ามั้ง เราบรรยายไม่ถูกแฮะ แต่ทุกคนเต็มที่มากๆ (จริงอยากสารภาพว่าเรายังเห้นหน้าแตงกวาไม่ชัดเราก็ต้องรีบไปแล้ว)
 
ที่อยู่ต่อไม่ได้เพราะต้องไป(ถีบ)ส่งหนกนิดขึ้นเครื่องน่ะ(อิจฉาว้อยยยยย) ออกมาจากงานตอนสองทุ่ม งานยังไม่เริ่มอะไรเท่าไหร่
แต่ยังไงเราก้ยังอยากไปส่งเพราะฉะนั้นก้ต้องทำใจ มันเข้าเกตอนราวๆห้าทุ่มกว่าเราจะถึงบ้านด็เลยเที่ยงคืนเศษๆ (เครื่องออกเที่ยงคืนห้าสิบ)
 
ชักขี้เกียจแฮะเดี๋ยวค่อยมาแก้ละกันอัพแค่นี้ก่อน
3月17日

งานเลี้ยงส่ง?

วันนี้เลี้ยงส่งหนกนิดที่ซิซเลอร์สยามดิสฯ
ดูจะลัลล้าๆกันดีนะ คนมาเยอะกว่าทุกๆครั้ง(แต่น้อยกว่าที่คิดไว้)
ตอนแรกนัดไว้ได้ 18 คน แต่ไปๆมาๆไหงเลืออยู่แค่สิบสามคนก็ไม่รู้
คนที่มาก็มี เพลง เพ็ญ แข มิ้น มน อุ๋ม ออม เอม เน็ต วาว แตงกวา เรา และก็หนกนิด
ตอนนัดก็นัดดังกิ้นส์(อีกแระ) คนแทบจะถล่มร้านได้
ไม่รู้แต่ละคนคิดไงกันหยั่งกะนัดกันใส่สีน้ำตาล Earth tone มาเชียวเหอๆ
ช่วงเวลาแห่งการกินเราขอบอกว่าเราทึ่งแขมากกกกก
แขกินได้เยอะจริงๆอ่ะ คือแบบว่าเราว่าเราก้กินได้เรื่อยๆนะ
เรายังสู้แขไม่ได้เลยอ่ะ ^^'' แต่ไม่เป้นไรหรอกล้อเล่นๆ
กินก็กินไปเถอะไม่ขัดๆ ถึงวันนี้จะดูวุ่นๆแต่ก็ท่าทางจบลงด้วยดี
อย่างน้อยตอนจ่ายเงินก็ไม่มีเงินขาดเงินเกิน
ต่อจากนั้นแน่นอน คาราโอเกะ
มี I need somebody love ด้วย(อยากร้องเวอร์ชั่นดีแทคฟ่ะ)
อ่อมอ๊อมกลับก่อน เสียดายๆ
รู้สึกยังไม่ค่อยสะใจเลยแฮะ ร้องไปไม่เท่าไหร่เอง
เครื่องเพิ่งติดดันหมดเวลาซะละ ก็ช่วยไม่ได้อ่ะนะ
อยากไปร้องเกะอ่า~~~แต่อยากร้องw-inds ด้วยอ่า
(และไม่อยากร้องคนเดียวอ่ะเพลงมันต้องมีคอรัส)
เพลงคุงร้องเพลงเพราะมากกกกกก(เช่นเคย)
แต่ประเดิมเพลงได้ดีจริงๆ (ทุกคนเหมือนจะร้องได้)
"เทียนมีมี่" เหอๆ ไม่ได้ฟังมานานแค่ไหนแล้วนะ
ท่าทางหนุกหนานกันทุกคนก็ดีแระ
หลังคาราโกะยังมีการไปต่อเกมตีกลอง
ท่าจะเกือบๆติดลมนะเนี่ย
 (ขอโทษนะที่เร่งให้กลับอ่ะ ขอโทษจริงๆ แต่มันช่วยไม่ได้อ่ะ... >"<)
สุดท้ายก็ถึงเวลาลา เศร้าจัง~~~(เศร้ามากกก เหอๆ ไปเลยไป๊ <<เกือบถีบส่ง)
ไม่รู้จะเศร้าทำไมฟ่ะ ยังไงซะเราก็เพื่อนผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกันนิ
(อุดมการณ์ไปดูคอนw-inds)
รวมๆแล้วถ่ายรูปไปประมาณเจ็ดสิบกว่ารูป
ก็คัดรุปดีๆมาส่วนนึง(ราวๆหกสิบรูป) อยู่ในสเปสนะไปดูได้ๆ
แต่ถ้าอยากได้รุปเต็มๆก็บอกเราละกันทิ้งเมลล์ไว้ในสเปสนี่ก็ได้
เดี๋ยวอัพส่งไปให้
รูปที่อัพเราแต่งแสงไปนิดหน่อย ภาพอาจไม่ค่อยสวยนะแต่จะเหนหน้าตาชัดขึ้น
 
 
 
 
3月14日

Happy 6th Anniversary to W-inds!!!

~~Happy 6th Anniversay to W-inds~~

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

 
จากวันที่14 เดือนมีนาคม ปี2001
6 ปีแล้วเหรอเนี่ย...ไว้จังน้า~~
ถึงจะเสียดายที่มาเริ่มชอบ w-inds จริงๆจังๆเอาเมื่อสองปีก่อนเอง
แต่ตอนนี้เราก็ยังยืนยันเสมอว่าเรา "รัก" วงวงนี้มากๆ
(แล้ะดูเหมือนจะมากขึ้นเรื่อยจากความน่ารักของคนบางคน)
ผลงานที่ผ่านมาคร่าวๆก็มี 6 Albums 21 Singles
เยอะทีเดียวแหละ
ตอนนี้ทั้ง เคตะ ริวจี้และพี่เฮ เปิดบล้อคของแต่ละคนแล้วแหละ
อัพกันได้ฮามากก(แต่จริงๆต้องบอกว่าของริวนี่แหละฮา)
ลองเข้าไปดูกันนะ เข้าไปอ่าน(?)เล่นๆ (อ่านไม่ได้ดูเล่นแทนก็ได้เหอๆ)
Kei : http://ameblo.jp/w-inds-keita 
Ryu : http://yaplog.jp/ryoheiblog/ (อ่านบล็อคมันเหมือนอ่านบล็อคเด็กเขียนจังฟ่ะ)
อ้อ
พิเศษตอนนี้มีบล็อคแปลบล็อคของสามตัวนี้อยู่ ของViVidw-indsนี่แหละ
แปลโดยพี่บิ๊บ (ก็น่าจะรู้ๆกันอยู่อ่านะ)
ถ้าเข้าไปอ่านก็อย่าลืมคอมเม้นต์ด้วยล่ะ ^^
ไม่รู้จะเขียนไรแระ เอาเป็นว่าขอให้ w-inds อยู่แบบนี้ไปนานๆๆๆๆ
ตราบเท่าที่เรายังฟังเพลงญี่ปุ่น
ให้เคตะกับริวจี้ทำตัวแบบนี้กันต่อไป(?) เราจะได้มีอะไรไว้จิ้น
ให้พี่เฮเท่ห์ขึ้นๆ จะแมนไม่ว่านะเพ่แต่ขอเหอะอย่าไว้หนวดเลย นะ นะ นะ
ให้เคตะเสียงดีขึ้นๆ แบบนี้อีก พัฒนาการดีมากก(แต่ทำไมพัฒนาไปทางคาวามุฟะ)
ให้ริวจี้ทำตัวไม่ค่อยเต็มแบบนี้ต่อ (น่ารัก) ขอให้มันน่ารักๆๆขึ้นทุกวันเหอๆ

 

 


1月16日

Hanamuke ดอกไม้ ผู้ชาย สายลม ทุ่งหญ้า และเรียวรุ้ง !!

 
ไม่ได้อัพสเปสนานมากๆแล้ว ไหนๆก็ไหนๆขออู้มาอัพสเปสอีกนิดละกัน
ใกล้สอบ O-net แล้วถึงเราจะไม่ต้องสอบ A-net ก็เหอะนะ
แต่รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยกระตือรือร้นเหมือนคนอื่นๆเค้าเลยอ่ะ
ยังทำตัวลอยไปลอยมาอยู่นั่นแหละ= ="
 
อีกอย่าง...ยิ่งใกล้สอบ มันก็หมายความว่า มันวันถึงวันสุดท้ายที่โรงเรียนแล้วเหมือนกัน
เลยรู้สึกเหมือนบรรยากาศการจากลามันดูรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
แอบเศร้าๆอยู่น่ะ ทั้งที่มันก้ยังเหลือเวลาอีกตั้งหลายวัน
แต่พอมาคิดว่า จะต้องจากกับเพื่อนแต่ละคน โดยเฉพาะเพื่อนสนิทนี่
มันรู้สึกเศร้าจริงๆนะ ได้แต่หวังลึกๆว่าแต่ละคนที่จากกันไปจะไม่ลืมกัน
คนส่วนใหญ่แม้ตอนอยู่ด้วยกันจะสนิทกันมากแค่ไหน
พอจากกันไปนานๆมันก็เริ่มห่างจนบางที่ไม่ต่างอะไรกับแค่คนรู้จักเลย
แล้วนี่เรามาบ่นอะไรเนี่ย (สงสัยฟัง Hanamuke มากเกิน)
Hanamuke ที่ว่านี่เป็นเพลงหลักในซิงเกิ้ลล่าสุดของ w-inds
เป็นเพลงที่ฟังแค่ท่อนแรก แทบจะร้องไห้ ด้วยความปลื้มและเศร้า
เพลงนี้การใช้เสียงของเคตะพัฒนาขึ้นมากๆ จนน่าประทับใจ
ส่วนเนื้อหาเพลงมันก็บาดใจมากๆเช่นกัน
(เราแปลเองเพราะฉะนั้นไม่รับประกันความถูกต้อง เพราะเอาเขาแถไปเรื่อย)
ส่วนถ้าจะอ่านคำแปลก็ลากเม้าส์คลุมเอานะ เราทำไว้เป็นตัวสีขาวอ่ะ
 

ハナムケ (hanamuke)
ของขวัญอำลา
花が咲いて散りゆくように

hana ga saite chiriyukuyouni
出会いの数だけ別れがある

deai no kazudake wakare ga aru
You know it, too.

ก็เหมือนกับดอกไม้ เมื่อบานก็ร่วงโรยไป

การพบกันแต่ละครั้งก็ย่อมมีการจากลาอยู่ด้วย

เธอเองก็รู้ดีนี่
割り切れない寂しさなら
warikirenai samishisanara
その想いごと引き連れてゆこう

sono omoi goto kitsu reteyukou
I have to go.
ถ้าเป็นความเปล่าเปลี่ยวที่ไม่อาจเข้าใจล่ะก็

เรื่องที่รู้สึกอยู่นี้ได้ชักนำให้ชั้นไป

ชั้นจำเป็นต้องไป
(
今 未来に期待できるのは )
( ima miraini kitaide kiruno wa )
君に逢えたという

kimi ni aetato iu
(
かけがえない印があるから

(kakegaenai shirushiga arukara)
You know You know...
(ยามนี้ยังสามารถสร้างความหวังในอนาคต)

บอกว่า ชั้นได้พบกับเธอ

(เพราะแม้ว่าจะเอามาไม่ได้แต่ก็ยังมีร่องรอยหลงเหลือยู่)

เธอก็รู้นี่….

 ハナムケには いつものように さよならしよう
hanamuke ni wa itsumono youni sayonarashiyou
じゃまたね、と まるでまた明日 会うみたいに

ja matareto marudemata asu aumitaini
So I don’t say good bye… 
 

เพื่อเป็นของขวัญอำลา ดังเช่นที่เป็นตลอดมา ร่ำลากันเถอะ

แล้วพบกันใหม่นะ, ในวันข้างหน้าที่เวียนมา เพื่อให้เราพบกัน

เพราะฉะนั้นชั้นจะไม่พูดว่า ลาก่อน


夢に敗れ 立ち尽くせば
yumeniyabure tachitsukuseba
誰も彼もが「頑張れ」って容易く言う

daremo karemoga ganbarette tayasuku iu
I’m used to do.

แม้จะพ่ายแพ้ต่อความฝัน จงลุกขึ้นสู้ใหม่

ไม่ว่าเป็นใครก็พูดว่า พยายามเข้านะ ได้อย่างง่ายดาย

ชั้นเองก็เคย

友達でも恋人さえ
tomotachidemo koibitosae
見守ること それしかできない時もある

mimamorukoto soreshigadekinai tokimoaru

 ถึงจะเป็นเพื่อนหรือแม้แต่คนรักก็ตาม

เรื่องที่จะให้คอยมาเฝ้าดูแลตลอดน่ะ มันก็มีบางทีที่ทำไม่ได้

(もしも何か諦めなくちゃ )
(moshimo nanika akiramenakucha)
ならないときが来ても

naranaitokigakitemo
(
絶望なんてしないで君も
…)
(zetsubou nanteshinaide kimimo)
No No No

(ถ้าสิ่งใดที่ไม่อาจล้มเลิกได้)

แม้ว่าช่วงเวลาที่ไม่น่าเป็นไปได้นี้มาถึงก็ตาม

(เธอก็จะไม่ยอมท้อแท้สิ้นหวังอะไรนี่หรอก)

ไม่มีทาง


ハナムケなら 涙じゃなくて 笑顔見せて
hanamuke nara namidajanakute egaomisete
(So I will say goodbye)
今日限りに もう逢えないと わかってても

kyoukagirini mouaenaito wakattetemo
We will say goodbye
หากเป็นของขวัญอำลาล่ะก็ มันต้องไม่ใช่น้ำตา แต่เป็นการที่ชั้นได้เห็นใบหน้ายิ้มแย้มของเธอต่างหาก

(แล้วชั้นจะพูว่า ลาก่อน)

ในวันนี้ที่เรามีเหลืออยู่ไม่มากนัก  เราคงจะไม่ได้เห็นอีก แม้ว่าจะเข้าใจดีก็ตาม
เราก็จะพูว่า ลาก่อน

(時々 未来に 君と見た Dream)
(tokidoki miraini kimitomita Dream)

(สักวันหนึ่งในอนาคต เราอาจจะได้พบกันในฝัน)

君の頬に一片
kimino hooni hitohira
張り付いてた花びら

haritsuiteta hanabira
だけど気づかないふりした

dakedo kizukanaifurishita
กลีบหนึ่งของดอกไม้มาติดอยู่ที่แก้มเธอโดยบังเอิญ

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด

今日限りに もう逢えないと 知ってるから
kyoukagirini mouaenaito shitterukara

ในวันนี้ที่เรามีเหลืออยู่ไม่มากนัก  เราคงจะไม่ได้เห็นอีก  เพราะดอกไม้นั้นได้บานแล้ว

ハナムケには いつものように さよならしよう
hanamuke ni wa itsumonoyouni sayonarashiyou
じゃまたね、と まるでまた明日 会うみたいに

ja matareto marudemata asu aumitaini
So I will say goodbye


เพื่อเป็นของขวัญอำลา ดังเช่นที่เป็นตลอดมา ร่ำลากันเถอะ

แล้วพบกันใหม่นะ, ในวันข้างหน้าที่เวียนมา เพื่อให้เราพบกัน

เพราะฉะนั้นชั้นจะไม่พูดว่า ลาก่อน

 
เป็นไงบ้างอ่านแล้วได้อารมย์ลาจากดีเนอะ
ตอนแรกที่ได้ฟังเพลงนี้กับได้รู้คำแปลเล่นเอาช็อคไปพักนึง
กลัวมันจะแยกวงซะเหลือเกิน เล่นทำเพลงความหมายแบบนี้
แต่พอได้ดูพีวี ความรู้สึกเครียดกลัวพวกมันแยกวงก็หายไปสิ้น
เพราะว่าไอท่าลาจาก(โบกมือลา) ของมัน ตีความหมายได้ว่า
มันไล่ให้เราไปไกลๆใช่มั้ยเนี่ย สรุปมันลาหรือไล่หว่า
ขำมาก ขำๆ พีวีนี้ ริวจี้สวยมากกกกกกกกกกกกกกกก
สวยกว่าตอนพีวีชิกิอีก >///< (อ๊ายชอบ)
ส่วยเคตะหล่อ ส้มหล่อ หล่อขึ้นเยอะ เสียงดีขึ้นเยอะ
ทำเราละลายคาคอมไปเลย
สุดท้ายพี่เฮ พี่แมนมาก~~~~ พี่เฮแม้นแมน หล่อค่ะ
จบ.... 
11月30日

นี่ไงลูกชายเรา หลงอี้~~~~>.<(กีฬาสี ตอ.49)

กีฬาสีปีนี้จบลงไปด้วยดี(มั้ง).....
ทั้งเหนื่อย ทั้งเซง ทั้งร้อน ทั้งหงุดหงิด ฯลฯ 
เหนื่อยมากกกกกกกกกกกก
เหนื่อยยิ่งกว่าปีที่แล้วหลายเท่า
แถมยังลงทุนลงแรงไปเยอะ
แต่สนุกนะสนุกมากๆๆๆๆ งานที่ปีนี้สนุก(และสะใจจริงๆ)
ถึงแม้เราจะไม่ชนะ
แต่เราก็ "ปลื้ม" มากกกกกกกกกก
ลูกชาย(?) หลงอี้ ของเราน่ารักกกกกกก
(เอ่อ อย่าคิดมากนะเรายังเห่อไม่เลิกน่ะ)
แต่รู้สึกเหมือนกีฬาสีปีนี้แทบไม่ได้ทำอย่างอื่นนอกจากพาเหรอจริงๆ
ทั้งๆที่อยากไปทำคัตเอ้าท์จะตาย แต่ดันติดลูกนี่แหละ(ทั้งๆที่มันควรเสร็จไปนานแล้วอ่ะนะ)
งานนี้เราทุ่มสุดตัวจริงๆ แล้วมันก็ออกมาดีนะ(แม้ว่าจะไม่เท่าที่หวังเท่าไหร่ก็เหอะ)
 
เราอยากให้งานที่ทำออกมาดีที่สุดน่ะ
ก็เข้าใจอยู่หรอกที่บอกว่า กรรมการเค้าไม่ได้ดูละเอียดหรอก
อีกอย่างพาเหรอดมันก้ได้เห็นไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ
แต่ก็อยากทำอ่ะ (โดยมีปัจจัยบางอย่างเป็นแรงยุ)
 
ดีใจมากๆเลยที่เพื่อนๆชอบหลงอี้นะ
(แอบดีใจจริงๆนะที่มีคนมาขอถ่ายรูปเยอะขนาดนั้น)
.....แต่.....
ทั้งหมดนี้คงไม่มีวันสำเร็จถ้าขาดพวกแกนะ

เอแคล์   ขอบคุณมากนะแขที่อุตส่าห์อยู่เย็นเกือบทุกวันมานั่งช่วยเราจับลวดบ้าง ติดกระดาษบ้าง

           ทั้งๆที่แขไม่จำเป็นต้องมาทุกวันเลย ยิ่งวันหลังๆด้วยแล้ว ขอบคุณจริงๆ

บี    ที่แวบมาช่วยเราบ่อยๆ ทั้งๆที่ไม่ใช้งานแกเลย(แกเป็น 15C2นี่เนอะ)

ขอบคุณที่มาช่วยนั้งแปะกระดาษทำให้เราทำโครงเสร็จเร็วขึ้นเยอะเลย

แล้วถ้าไม่ได้แกช่วยเราว่าหลงอี้ของเราคงหน้าตาประหลาดกว่านี้เยอะอ่ะ

มิ้ม   แกช่วยเราได้เยอะจริงๆโดยเฉพาะวันหลังๆที่เราพยามเร่งงานให้เสร็จทัน
       แถมแกยังอุตส่าห์ออกไปซื้อของแทนเราที "รากงอก" ตั้งหลายรอบ
       อ้อ ขอบคุณมากที่เลี้ยงน้ำเราไปตั้งหลายถุงนะ
 
ชัม   แกช่วยเรามากพอๆกับมิ้มเลยอ่ะ ยังไงก็ขอยืนยันว่านั่งทำงานกับ 661 นี่สนุกที่สุดแล้ว
       ขอบคุณที่มากช่วยมากๆทั้งซื้อของติดกระดาษทาสีฯลฯ
 
ฝ้าย   นี่ก็ขอบคุณมากๆที่มาช่วยเราแต่งรายละเอียดพวกเกล็ดตอนท้ายๆ
        ถ้าขาดแกไปคนนึงงานนี้คงเสร็จไม่ทันอ่ะนะ
 
แป้ง   ขอบคุรที่อุตส่าห์แวบมาให้กำลังใจเราบ่อยๆนะ
 
พี่เอม  รายนี้ขอบคุณมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ถ้าไม่มีเจ้เกล็ดมังกรไม่มีทางเสร็จแน่ๆ
        เป้นอีกคนหนึ่งที่เราไว้ใจโยนงานไว้ให้ทำได้ (และทำออกมาดีซะด้วย)
 
ปิง   แกเป็นสีสันยามเย็นที่ฮามากๆๆ (ประทับใจเสียงแกจังเหอๆ)
      ขอบคุณที่อุตส่าหืมาช่วยเรานั่งแปะทั้งๆที่แกก็เหนื่อยก็สแตนมากมากแล้ว
 
เติ้ล  ขอบคุรในความพยายามช่วยทุกๆเรื่องนะ โดยเฉพาะเรื่องพ่นไฟน่ะ น่าเสียดายจริงๆที่ทำไม่ได้อ่ะ ไม่งั้นคงสุดยอด
 
พี่พัฟฟ์  ขอบคูณที่ช่วยลงสีกับทำเท้ามังกรให้นะ สวยๆมากๆเลยอ่ะ
 
ยู้   แกช่วยเราได้เยอะมากๆเลยขอบคุณนะ
 
ใหม่  ขอบคุณที่อุตส่าห์พยายามทำปีกมังกรให้เราซะสวย แต่เราดันไม่ได้ใช้ขอโทษน้า
       แต่เราเอาไปติดไข่แทนคงไม่ว่ากันนะ ^^''
อวน   ขอบคุณที่แกอุตส่าห์มาช่วยหาอุปกรณ์และอื่นๆอีกมากมายอ่ะนะ
 
พีท ยุนจัง  แทกทีมร้องเพลง ชอบเสียงยุนจังแง้วๆตอนเพลงเทปเป้ขึ้นอ่ะ ขอบคุณนะที่ช่วย
 
นุ่มนิ่ม กวาง และห้อง 75 และคนอื่นๆที่แวะเวียนมาช่วยเรา ขอบคุณมากๆ นะ (แอบเหนื่อยอ่ะเหอๆ)
 

อัพพวกรูปกีฬาสีส่วนหนึ่งแล้วนะ เข้าไปดูละกัน ส่วนใครที่อยากได้รูปเต็มก็บอกนะ

 
 
 
第 1 张,共 171 张
更多相册 (23)